جایگاه حسن نیت در قراردادهای الکترونیکی و نقش هوش مصنوعی در تضمین آن

چکیده

اصل حسن نیت، به معنای انصاف و صداقت در رفتار طرفین، یکی از اصول بنیادین حقوق داخلی و بین‌الملل است که نقش مهمی در انعقاد قراردادها دارد. با گسترش روزافزون قراردادهای الکترونیکی به عنوان ابزار اصلی تعاملات تجاری، اهمیت رعایت این اصل بیش از پیش افزایش یافته است. این نوع قراردادها با چالش‌های حقوقی متعددی مواجه هستند که از جمله آن‌ها می‌توان به احراز هویت، اعتبار امضا، امنیت اطلاعات و تعارض قوانین اشاره کرد. این چالش‌ها به دلیل ماهیت غیرحضوری و دیجیتال قراردادهای الکترونیکی پیچیده‌تر شده‌اند و نیازمند راهکارهای نوین و مؤثر هستند. در این مقاله، با بهره‌گیری از روش تحلیل حقوقی و بررسی تطبیقی، نقش فناوری هوش مصنوعی در تقویت و تضمین اصل حسن نیت در قراردادهای الکترونیکی مورد بررسی قرار گرفته است. فناوری هوش مصنوعی با قابلیت تحلیل داده‌های گسترده، تشخیص الگوهای رفتاری و خودکارسازی فرآیندهای حقوقی، می‌تواند به شفافیت بیشتر، افزایش امنیت و ارتقاء اعتماد میان طرفین قرارداد کمک کند. یافته‌های این مطالعه نشان می‌دهد که تلفیق اصول حقوقی با فناوری‌های نوین، زمینه‌ساز توسعه آگاهانه هوش مصنوعی و بهبود چارچوب‌های حقوقی در فضای دیجیتال خواهد بود. در نهایت، راهکارهایی جهت ارتقاء چارچوب‌های قانونی و تقویت اعتماد متقابل میان طرفین قراردادهای الکترونیکی ارائه شده است.