تحلیل مزایا و معایب استفاده از داوری به عنوان روشی برای حل و فصل اختلافات تجاری

چکیده

از دیرباز بروز اختلافات میان افراد امری رایج و طبیعی بوده و معمولا در روابط میان افراد تصور حدوث اختلاف دور از ذهن به نظر نمی رسیده است با رشد روزافزون جمعیت بشر و رشد طبیعی معاملات تجاری میان آنها و پیچیده تر شدن برخی رشته های این معاملات، اختلافات ناشی از آنها نیز پیچیده تر و بعضا حتی تخصصی تر گردیده است. چرا که داوری یک امر حقوقی است و حتی داوران در قبال امر داوری دارای مسئولیت خواهند بود. برای نوشتن این پژوهش از روش توصیفی– تحلیلی و با مروری بر اسناد کتابخانه‌ای صورت گرفته شده است روش تحقیق حاضر کیفی و داده‌ها با ابزار کتابخانه‌ای از طریق کتب و نشریه‌های تخصصی گردآوری شده است.  نتایج نشان داد که با توسعه تجارت بين الملل و جهاني شدن اقتصاد، داوري به عنوان روشي جهت حل و فصل اختلافات تجاري بين المللي به سرعت رشد پيدا كرد، به نحوي كه امروزه يك روش معمول در حل و فصل اختلافات بين المللي محسوب ميشود. كمتر موردي پيدا ميشود كه در يك قرارداد مشاركت در سرمايه گذاري، انتقال فناوري، ساخت كارخانه بزرگ، بيع متقابل، همكاري هاي صنعتي و تجاري و امثال آن داوري پيش بيني نشده باشد. داوري يك دادرسي خصوصي مورد تأييد قانون است كه به موجب آن يك يا چند فرد مستقل دعوي را استماع كرده و در مورد اختلاف تصميم ميگيرند. ارجاع اختلاف به داوري برخلاف دادگاه مستلزم توافق طرفين است كه ممكن است قبل يا بعد از بروز اختلاف انجام گيرد. همچنین طبق نتایج، داوری یکی از شیوه های حل اختلاف و فصل خصومت تخصصی و سریع می باشید که به طرفین اختلاف امکان می دهد بدون مراجعه به دادگاه بتوانند فرد یا افرادی را که مورد تایید شان هستند را برای حل و فصل اختلاف انتخاب کنند. در واقع با ارجاع امر به داوری تشریفات دادرسی کاهش یافته و بعلاوه در طول رسیدگی، اسرار مالی و حرفه ای تجار نیز افشا نشده و از همه مهم تر اینکه حل اختلاف توسط افرادی متخصص در آن زمینه انجام می شود که این امر باعث کاهش پرونده های قضایی می شود و افراد در برخی موارد با اختیار خود موضوع اختلاف یا موضوعی که بعدا مورد اختلاف خواهد بود را به داورانی که خود انتخاب کرده اند جهت حل و فصل دعاوی ارجاع می دهند و در برخی موارد، دادگاه اختلاف موجود بین طرفین را به داوری ارجاع می دهد.